ป้ายกำกับ

, , ,

ฮาวี่...แมวตัวแรกในชีวิต

ช่วงหลังๆ เวลาออกแรดเจอเพื่อนจะได้ยินคำนี้ “อีนี่อัพรูปแมวทั้งวัน เปิดไปก็มีแต่เรื่องแมวเต็มไปหมด”

ก็ฉันอัพรูปลูกตัวเองมันผิดตรงไหนวะ? แต่หลังจากได้ยินเพื่อนหลายๆ กลุ่มทักมันอยู่เรื่องเดียว เลยต้องกลับมานั่งหัวเราะตัวเอง เออว่ะ มันเยอะจริงๆ ฉันเป็นทาสแมวเต็มตัวแล้ว (เหมือนจะเป็นมานานแล้ว)

คิดว่าเพื่อนคงอยากเห็นฉันมีรูปถ่ายคู่กับมนุษย์ตัวผู้บ้างอะไรบ้าง…รอกันมานานแล้วสินะ? รอต่อไปเถอะย่ะ! หาปั๋วนี่มันหายาก หาแมวมาอุปการะมันง่ายกว่ามากเลย

เพื่อนเก่าๆ ก็จะงงว่า ทำไมอีนี่อยู่ดีๆ กลายเป็นสายแมว ทั้งๆ ที่ตอนเด็กๆ อะไรอะไรก็หมาาาาา อะไรอะไรก็หมาาาา

แหม…จริงๆ ชั้นน่ะรักสัตว์ทุกประเภทย่ะ ต่อให้หนูที่ว่าเกลียดๆ พอได้เลี้ยงแฮมแฮมก็รักมันน่าดูเหมือนกัน ฉะนั้น หมาแมวไม่เกี่ยง (เว้นนก ลูกเจี๊ยบ ไก่ สัตว์ปีกนะ ทำใจจับไม่ลง)

(ท่าทาง WordPress ฉันจะเป็นที่เล่าความหลังเสียแล้วนะ ทำไมไม่อัพอะไรเป็นปัจจุบันเหมือนคนอื่นเค้าบ้าง?)

จะว่าไปก็ไม่เคยคิดจะเลี้ยงแมวเหมือนกันแหละ … เพราะมีอคตินิดหน่อย ว่าเรียกแล้วมันก็ไม่มา อาการตอบรับมันคนละอย่างกับหมา ฉันไม่คุ้นเคย ออกแนวอยู่ต่อหน้าแมวแล้วทำตัวไม่ถูก ประดักประเดิด (หือ? แมวนะ ไม่ใช่ผู้บ่าว)

ดังนั้นเมื่อได้โอกาส ได้ย้ายไปอยู่อพาร์ทเม้นท์คนเดียว ฉันก็เริ่มแผนการ หาอะไรซักตัวมาอยู่เป็นเพื่อนทันที … เป้าหมายแรก … ชิวาว่า!

Search หาราคาแล้วอยากจะเป็นลมแท้ๆ แถมเลี้ยงหมาในอพาร์ทเม้นท์ เป็นโจทย์ที่ยากไป เปลี่ยนๆ เอาอะไรดี ปลาทอง … ไม่เอาหรอก เลี้ยงแล้วหงายท้องตลอด แล้วฉันก็ไม่กล้าจับปลา

สุดท้าย หวยมาออกอยู่ที่กระต่าย อยากเลี้ยง Lop ชอบๆ บุญหล่นของพี่แดง (จริงๆ ก็วนเวียนอยู่ห้องบ้านโพรงกระต่ายอยู่มาเป็นปีแล้ว อยากเลี้ยงแต่ยังไม่มีโอกาส) และแน่นอน ที่ขายกระต่ายที่เรามุ่งหน้าไป คือสวนจตุจักร…

เมื่อชะตาชีวิตมันลิขิตให้เป็นทาสแมวแล้วไซร้ มันต้องเกิดอะไรขึ้นซักอย่างชิมิ … ใช่แล้วววว ฉันเดินหลงทางอยู่ในสวนจตุจักร หาโซนสัตว์เลี้ยงไม่เจอ (อายเค้ามั้ย เอาตัวเองมาประจาน) สุดท้ายเดินตุปัดตุเป๋ไปเจอซุ้มของโครงการรักษ์แมวปันน้ำใจให้แมวจร มีแมวมากมาย ป้ายแปะว่า “แมวแจกฟรี” ฮู้ยยยยย จริงหรอ เค้าล้อเราเล่นหรือเปล่า เลยเดินเข้าไปดูซะหน่อย ซุ้มนี้มีกรงซ้อนๆ กัน มีแมวหลายขนาดนะ ทั้งลูกแมวซนๆ แมวโตแล้ว นอนบ้าง เล่นพู่บ้าง น่ารักน่าเอ็นดูดี เลยเข้าไปเล่นๆ ด้วยหน่อย เจออีเหมียวน้อยลายสลิดเล่นพู่แบบกระโดดโลดเต้นแล้วอยากจะพลิกดูว่า แหม มันใส่ถ่านไว้ตรงไหนฟะ แรงดีเหลือเกิน

แต่ไม่เอาอ่ะ … เป้าหมายของเราวันนี้คือกระต่าย ชั้นต้องได้ไอ้หูตกกลับห้องให้ได้ ไปไม่ถูกก็หาถามทางไปเรื่อยๆ จนในที่สุดก็เจอโซนสัตว์เลี้ยงจนได้สินะ เดินไปเรื่อยๆ ไอ้ตัวนั้นก็น่ารัก ไอ้ตัวนี้ก็น่ารัก ว้ายยยยย

อ้าว…ไหงมาโผล่ซุ้มแมวหาบ้านอีกแล้ว?

สุดท้ายฉันก็จะมาคว้าเอาน้องแมวสลิดใส่ถ่าน Energizer กลับบ้าน แต่น้องเค้าถ่านหมดไปแล้ว นอนหลับอยู่ เลยเอาแมวตัวอื่นๆ มาเล่นแทน พี่ๆ เค้าก็คุยกะเราไประหว่างหยิบแมวให้อุ้มไป อยู่ไหนคะ? อยู่คนเดียวหรอ? เคยเลี้ยงแมวไหม? บลาๆๆๆๆ (มารู้ตอนไปช่วยงานโครงการทีหลังว่า…นั่นเป็นการสัมภาษณ์ก่อนให้แมวไปเลี้ยง ซึ่งถ้าไม่ผ่านก็อดได้แมวนะจ๊ะ เบ่ยยยยย)

และแล้ว อีเหมียวตัวนี้ก็ถูกนำมาใส่ไว้ในมือฉัน

ฮาวี่เมื่อมาวันแรก

พอเค้ายื่นอีนี่มา มันก็เอาหน้าซุกคอฉันทันที…แม้!!! มันช่างทำนะ อ้อนซะ

เจอลูกอ้อนซะขนาดนี้…โอเค…เอาตัวนี้อ่ะค่ะ! (ช่างเป็นโชคดีของแมวดำ เพราะหลังจากไปช่วยงานโครงการ พบว่าแมวดำขายออกยากมากๆ ไม่ค่อยมีใครอยากเลี้ยง แต่เราว่าแมวดำนี่แหละ น่ารักสุดๆ) ว่าแล้วก็จูงมือเจ้าของเดิมไปซื้อของจำเป็นที่ต้องใช้ในการเลี้ยงแมวทันที

ม่างงงง เยอะชิบ … อาหารแมว (ให้กินคะนินเบบี๋ ซี้ดดดดด) ชามน้ำ ชามอาหาร ทรายแมว กระบะทราย กรรไกรตัดเล็บ (นี่ว่าเยอะแล้ว ยิ่งเลี้ยงๆ ไป ยิ่งเยอะกว่านี้อีก -*-) นี่ขนาดว่าแมวได้ฟรีนะ 55

แล้วก็ส่งตัวเจ้าสาว เฮ้ย! ส่งมอบแมว

ส่งมอบแมวให้ทาสแมว

รับตัวเรียบร้อย ทำประวัติคนรับเลี้ยงหน่อย … เอาล่ะ แมวชื่ออะไรคะ?

หืมมมม ให้คิดกันเดี๋ยวนี้เลยหรอคะ? เร็วไปนะ แต่ก็ไม่มีปัญหาค่ะ ชื่อฮาวี่แล้วกันเนาะ
-หมายเหตุ ฮาวี่ ไม่ใช่ ฮาร์วี่ เพราะชีมาอยู่กับฉันวัน ฮาโลวีนนนนน

เอาละ กลับบ้านเรา รักรออยู่ … กว่าจะเอาตะกร้าอีนี่ขึ้นห้องได้ เกือบตาย เพราะมันเป็นรูๆ จะเอาเข้าแบบโจ่งแจ้งเดี๋ยวก็จะไม่มีที่อยู่กันทั้งสองเรา เลยต้องเอาถุงใหญ่หุ้มเอาไว้ พลางปลอบใจแมว โอ๋ๆ ไม่ร้องนะ ไม่ร้อง ถ้าร้องเดี๋ยวอดมีบ้านนะอีตัวน้อย

แล้วก็เรียบร้อย ไอ้ตัวน้อยตัวนี้ ปัจจุบันทำน้ำหนักได้อยู่ที่ 4 โล 2 ขีด

ฮาวี่กับท่าพุงพับสุดเซ็กซี่

ตั้งแต่วันที่ 31/10/2009 จนตอนนี้ 14/2/2012 ฮาวี่สองขวบกว่า…วี่เป็นแมวที่น่ารักมากกกกก (เป็นแมวที่ไม่เหมือนแมวนะ เหมือนหมาซะมากกว่า) เรียบร้อย แต่โคตรพูดมากเลย (คุยเก่งตามประสาแมว) เพราะแมวตัวนี้ ทำให้เราอยากเลี้ยงแมวเรื่อยๆ ไป ตอนนี้ค่อนข้างเฉยๆ กับหมาไปซะแล้ว โอ้วววว โน่ววววว ในเมื่อเทียบกันแล้ว แมวเค้าง่ายกว่าเรื่องการขับถ่ายเป็นที่เป็นทาง หัดไม่ยาก แล้วก็ไม่โวยวายหนักเท่าหมา สบายแม่มัน

ฮาวี่นอนเอกเขนก

ขอบคุณพี่เนตรที่วันนั้นยื่นแมวตัวนี้มาให้
ขอบคุณฮาวี่ที่เกาะคอมี้ไว้ (ทั้งๆ ที่เหมือนชีจะไม่เอาคนอื่น)
ขอบคุณป๊ากะแม่ที่ยอมให้เลี้ยงฮาวี่ทั้งๆ ที่จริงก็ไม่เห็นด้วยเท่าไหร่

วาเลนไทน์นี้…ขอบอกรักป๊า…แม่…แล้วก็แมวแล้วกัน (บอกตัวเดียวก่อน ชิว-ชิวเอาไว้ทีหลังนะลูกนะ รักเหมือนกัน จุ๊บุๆ)