ป้ายกำกับ

, , , ,

ชิว-ชิว แมวแคระน้องเล็ก

ไอ้น้องเล็ก ไม่ต้องน้อยใจไป มี้ต้องเขียนถึงหนูแน่ๆ ค่ะยูกกกกกก (จุ๊บปาก) มี้มาแย้วน้าาา มาแย้วน้าาา (ใครไม่เคยทำเสียงปัญญาอ่อนเวลาคุยกะแมวนี่ผิดปกตินะ …หรือฉันเป็นอยู่คนเดียว?)

ตอนได้อีตัวนี้มานี่ดราม่ากันสุดๆ น้ำหูน้ำตาเรี่ยรายมาก

หลังจากเลี้ยงฮาวี่ก็จะมีไปช่วยโครงการรักษ์แมวปันน้ำใจให้แมวจรอยู่เป็นพักๆ วันไหนว่างตรงกะโครงการก็ไป หลังๆ นี่มีอะไรทำมากมายเลยไม่ค่อยได้โผล่ไปเท่าไหร่ จนฮาวี่โตเต็มที่ เป็นแมวเลี้ยงเดี่ยวโดนสปอยล์อย่างลูกคนเดียวมาตลอด อีแม่ตามใจสุดๆ โดยที่ไม่รู้ว่า จะมีอีแมวตัวนี้โผล่เข้ามาในชีวิต (แม่มันก็ไม่ได้นึกเหมือนกัน)

ชิว-ชิวตอนหาบ้านกะแมวหาบ้านตัวอื่นๆ

เด็กๆ รอบ้านของตัวเอง

น้องเล็กของมี้นี่น่าสงสารมาก รับเค้ามาตอนจะกลับบ้านตอน 2 ทุ่ม เห็นมันนอนโดดเดี่ยวเอกา ไม่ได้บ้านกะเค้า ต้องกลับไปที่เดิม นึกไงไม่รู้ เลยไปอุ้มเล่น

ได้เรื่องเลยปะไร

แผนกเชียร์แมวทำงานทันที
แกเอากลับบ้านไปเลยไป
งอกซะ วี่มันจะได้มีเพื่อนไง
แหมมมม เชียร์กันสนุกสนาน

เลยเอามาลองใส่กระเป๋าเล่นๆ ว่าไปกลับบ้านกัน มันก็ไม่ร้องซักแอะ นิ่งมาก
โอเค! กลับบ้านด้วยกัน (อีกแล้ววววว!)

เอาใส่กระเป๋า...กลับบ้านกัน

เอาขึ้น BTS ปิดกระเป๋า เหลือช่องให้นิดหน่อยไว้หายใจ มันก็นอนหลับยาวไปตลอดการเดินทางจนถึงห้องนู่น แม่มันไม่อยากเชื่อว่าแมวบ้าอะไร ทำไมมันเรียบร้อยซะเวอร์เกิ๊น

พอมาถึงห้อง เปิดให้ออกจากกระเป๋า เด็กน้อยเดินมึนๆ งงๆ
แต่…ฮาวี่เจอน้อง มันขู่ทันที ตัวพองใส่น้องแบบเต็มสตรีมมาก
ส่วนอีน้องน้อย…ไม่ได้กลัวอะไรเลย เดินหาพี่เชิ้บๆ

ปิ๊งเลย! เอาชื่อนี้ไปเลยลูก ชิว-ชิว

เนื่องจากวี่ขู่น้องหนักมาก น้องเดินเข้าไปหา มันเอาอุ้งตบๆๆๆๆ ชิวเลยออกแนวติดแม่เป็นพิเศษ มานอนซุกแล้วหลับ (อีแม่ปลื้มใจมาก น่ารักกกก)

และแล้ว 2-3 วันต่อมา อีน้องชิวก็อึเหลว เราซึ่งระวังอยู่ก่อนแล้วก็พาชิวไปหาหมอ เอายากลับบ้านมา เจอวี่อึเหลวด้วย! เลยต้องโทรไปที่ร้านหมอถามว่าใช้ยาตัวเดียวกันได้หรือเปล่า เพิ่มโดสไหม

รักษาไปซักวันสองวัน อาการยังไม่ดีขึ้นและเหมือนจะแย่ลงทั้งสองตัว อาการเริ่มไม่ดี แม่มันก็ใจเริ่มไม่ดี ในที่สุดก็ตัดสินใจเปลี่ยนหมอเป็นหมอแถวบ้าน (แต่ร้านหรูมาก) แล้วก็จริงอย่างที่คิด ราคาแพงบาม แม่มันหูตูบเลย ให้น้ำเกลือ ให้ยากิน ยากลับมากินที่บ้าน

หมายเหตุไว้ตัวใหญ่ๆ เลยนะคะ พยายามอย่าให้แมวป่วยจะดีที่สุด เพราะแมวนี่ป้อนยายากมากกกกกกกกก เค้าจะมีเทคนิคการพ่นน้ำลายออกมาเป็นฟองฟ่อดๆ อย่างนี้

ฮาวี่พ่นน้ำลาย ไม่กินยา ไม่เอา ไม่เอา

(ตอนนั้น) ยังรักวี่มากกว่าชิวมาก เพราะชิวเพิ่งมา เราก็แบบ ไม่เอาแล้ว จะเอายัยตัวนี้ไปคืน ดูซิเอาบิดมาติดวี่ จนซึมซะขนาดนี้ ถ้าวี่ตายจะทำยังไง (ฉันใจร้ายมากเลย) พี่ๆ น้องๆ ห้องแมวก็ปลอบกันใหญ่บอกอย่าเลย รักษาเดี๋ยวก็หาย อย่าคืนน้องเลยสงสารมันเนาะ

ก็แบบโอเค ลองดู จะดีขึ้นไหม ชิวมันน่ารักอยู่แย่างนะ ป้อนยาง่ายมาก กินสบายๆ แต่วี่นี่กินยายากสุดๆ จะป้อนยาวี่ทีนี่แค่คิดก็เซ็งแล้ว 55+

ในที่สุดสองแมวก็ดีขึ้น (พร้อมเงินในกระเป๋าที่ฟีบลง) ทั้งวี่และชิวเข้ากันได้ดีมากขึ้น และแล้ววันนึงเราก็ได้เห็นภาพนี้

รักกัน รักกัน

จนถึงวันนี้ชิวอายุขวบกว่า อ้อนแม่มากๆ เวลาแม่มันอาบน้ำ ก็ต้องมานอนเฝ้าอยู่ในห้องน้ำจนกว่าจะอาบน้ำเสร็จ แต่งตัวแล้วก็อุ้มมันออกมาจากห้องน้ำด้วย ชอบวิ่งตามแม่แล้วก็ร้องแหง่วๆๆๆๆ (เสียงประหลาด) เหมือนหมามากๆ น่ารักจนบางทีฉันก็เสียใจที่บอกว่าจะเอามันไปคืน ถ้าวันนั้นคืนแมวจริงๆ ไม่รู้ว่าชิวต้องไปอยู่ที่ไหนเหมือนกันนะ รู้สึกผิดสุดๆ

แล้วชิวก็เป็นแมวประเภทที่ติดแม่มาก เคยเอาไปทำหมัน แล้วต้องฝากหมอไว้ 7 วัน จนกว่าจะตัดไหม พอชีฟื้นมาจากทำหมัน ชีก็ไม่นอน ไม่กิน เห็นสภาพแล้วน่าสงสารสุดๆ จนแม่มันต้องตัดสินใจเอากลับบ้านมาพยาบาลต่อเอง

แม่มันอยากไปแรดที่ฮ่องกงบ้างอะไรบ้าง ก็เอาวี่กะชิวไปฝากไว้ที่ร.พ. ก็ได้เรื่องเหมือนกัน กินยาก นอนยาก จนหมอต้องป้อนอาหารเปียกซะจะได้มีแรง ตอนไปรับต้องเอากลับมาขุนกันใหม่ เพราะตัวเบาหวิววววว

ตอนนี้ชิวเป็นแมวที่อ้วนท้วนสมบูรณ์ดี แต่เป็นแมวร่างเล็ก น้ำหนักปัจจุบันอยู่ที่ 3 กิโล 2 ขีด ตัวยังเล็กกว่าวี่แบบเห็นได้ชัด น่าจะเป็นเพราะเป็นแมวโครงเล็ก (ครอกเดียวกันที่ไปอยู่บ้านอื่นก็ตัวเล็กเหมือนกัน นิสัยเหมือนชิวด้วยล่ะ) ชอบนอนหงายอ่อยแม่มัน ท่านอนประหลาดมหัศจรรย์ชวนให้หัวเราะได้ตลอดเวลา

ชอบนอนอ่อยเรื่อยเเลย เห็นแล้วมันชวนให้เข้าไปฟัดพุง 555

แม่รักหนูนะเด็กน้อยยยย