ป้ายกำกับ

, ,

ไปบริจาคเลือดในวันวิสาขบูชาที่เป็นพุทธชยันตี 2600 ปี (แปลว่า 2600th Year Anniversary หรือวันครบรอบนั่นเอง) ไม่ได้ตั้งใจว่าจะไปเพราะเป็นวันที่ต้องทำบุญหรืออะไร แค่โอกาสอำนวย

ไปถึงกาชาดตอนบ่ายโมง เกือบบ่ายสอง คนเยอะมากกกกกกก ไม่รู้ว่ากาชาดมีประกาศขอเลือดออกไปหรือว่าคนมาให้เลือดเพื่อการทำบุญก็ไม่รู้เหมือนกัน

และเหตุเพราะคนมหาศาล กาชาดเลยต้องเร่งมือน่าดู เครื่องนับคิวทำงานตลอด พูดตลอดเวลาเลย ฮา….

วัดความดันได้ 110/70 ต่ำกว่ารอบที่แล้ว (แอบสังหรณ์แล้วเชียว ว่าความดันแอบต่ำจะรอดไหม)
ระหว่างนั่งรอคิว (ที่นานโคตร) ก็นั่งเล่นมือถือไปเรื่อยแทบจะหลับคาเก้าอี้กันเลยทีเดียว

พอถึงคิว เราก็เดินเข้าไปหาเตียงแขนซ้าย มีน้องผู้ชายคนนึงไปนั่งที่เก้าอี้ปลายเตียง ฉันก็คิดว่าน้องเค้าให้เลือดเสร็จแล้วอะไรแล้ว ก็เลยไปนอนบนเตียงว่าง ซักพักน้องเค้าก็พูดขึ้้นมา

“ขอผมนั่งทำใจก่อน”

กรั่กๆ น้องจ๋า หน้าอย่างแมน แต่อย่างว่าเนะ ฉันชินกะการเจาะนู่นเจาะนี่เลยไม่ค่อยอะไรเท่าไหร่ ผู้ชายอาจจะทำใจกันนานหน่อย (แต่ขอบอกว่า เจาะสะดือ เจ็บน้อยกว่าเจาะเลือดนะ 555)

ระหว่างขึ้นเตียงเชือด เค้าถามฉันว่าเจาะนิ้วข้างไหน…ข้างซ้ายหรอ…ให้เลือดก็ข้างซ้าย
งั้นเอาผ้าก๊อซพันนิ้วที่เจาะตรวจเลือดไว้แล้วกัน ไม่งั้นเดี๋ยวเวลารัดแขนแล้วเลือดมันจะซึมออกจากนิ้ว
ฉันได้ฟังแล้วซีดไปเลย…กลัวมันไหลออกมา แบบที่เคยเห็นจากผู้หญิงคนนึง ให้เลือดเสร็จแล้วเค้าห้ามเลือดไม่อยู่ เลือดไหลออกจากข้อพับแขนเป็นทางยาว และเร็ว น่ากลัวมาก

ระหว่างนอนให้เลือดก็ถ่ายรูปไปเรื่อยๆ สนุกดี

รอบที่แล้วเลือดข้นมาก จนหนืดๆ เต็มถุงช้า รอบบนี้ค่อยยังชั่ว กินน้ำไปเยอะกว่าเดิม ไหลปรี๊ดๆ

แต่ก็อย่างที่บอกว่าคิดไว้แล้วว่ารอบนี้ความดันต่ำกว่าที่เคยวัดมา
ก็เลยนอนพักอยู่ที่เตียงนานอยู่ ไม่มีอาการอะไร เลือดไม่ไหลก็ลุกออกมา หาอะไรกิน
เพราะเพิ่งกินข้าวมา เลยไม่ค่อยหิว กินโอวัลติน (โคตรหวาน) ไปครึ่งแก้ว น้ำอุ่นอีกนิดหน่อย
ไปเข้าห้องน้ำ เริ่มรู้สึกว่า หัวใจเต้นแรงอย่างรู้สึกได้ ก็เริ่มเอาละสิ
เดินออกมาถึงข้างหน้ากาชาด ไม่ไหวแล้ว อยู่ดีๆ ก็มืด เลยต้องนั่งพัก

ดีขึ้นก็กลับห้อง เดินขึ้นบันได 4 ชั้น เอ้า! มืดอีกแล้ว!
นอนพักยาวๆ เลย

ตั้งแต่ให้เลือดมา 5 ครั้ง รู้สึกได้เลยว่าครั้งนี้อาการแย่กว่าทุกครั้ง
ก็รู้ตัวว่าสุขภาพช่วงนี้ไม่ค่อยดี แต่ไม่คิดว่าจะแย่ขนาดนี้เหมือนกันนะเนี่ย
(โดนว่าว่าอ่อนเลย…เจ็บใจ)

เมื่อเช้าเดินมาทำงานก็แอบเหนื่อย (กว่าปกติมาก) เหมือนกันนะ พรุ่งนี้ฉันต้องพาแมวไปเที่ยวหัวหินแล้วจะไหวหรือไม่ ต้องติดตามกันต่อไป