ป้ายกำกับ

, , , , , , , ,

23-10-2012

วันนี้มีแพลนว่าจะไปเที่ยวพระตำหนักดอยตุงข้างบน
จากที่ได้คุยกับคุณตำรวจเมื่อคืนนี้ ระยะทางจากสภอ.แม่ฟ้าหลวงไปที่พระตำหนักดอยตุง ระยะทางประมาณ 3 กิโลเมตร อาจจะขึ้นโดยเรียกวินมอเตอร์ไซค์จากสภอ.เลยก็สะดวกดี

ตื่นค่อนข้างสาย ประมาณ 8 โมง
ต้องกำจัดอาหารกระป๋องที่แบกมาก่อน เพื่อไม่ให้เป็นภาระยามลงจากดอย (และพื้นที่ในการซื้อของฝาก) อาหารเช้านั้นเลยเป็นข้าวผัดทูน่าแกงเขียวหวาน (อร่อยมาก เดี๋ยวจะเก็บไว้เป็นเมนูไม้ตาย) กินซะอิ่มหนำสำราญ ล้างหม้อล้างจานให้เรียบร้อย แพคกล้องขึ้นไหล่ เตรียมออกเดินทาง

ข้าวผัดแกงเขียวหวานทูน่า

เนื่องจากเป็นวันปิยมหาราช ทางสภอ.แม่ฟ้าหลวงซึ่งเป็นหน่วยงานราชการ ก็มีการทำพิธี มีการวางพวงมาลาด้วย ข้าราชการมากันเพียบ รถจอดกันพรึ่บ และเราก็หามอไซค์รับจ้างไม่มีซักคันเดียว แล้วความคิดดีๆ (บ้าๆ) ก็เข้าหัว

3 โลเอง เดินขึ้นเอาก็ได้มั้ง

โอ้ว ต้องขอบอกว่า 3 กิโลระยะทางก็ไม่ค่อยครณามือ (ทรีน) หรอก ปกติสาวๆ เดินชอปปิ้งกันมากกว่านั้นแน่ แต่ที่จะแย่ (เราเพิ่งมารู้สึกหลังเดินไปแล้วซักพัก) มันคือทางขึ้นเขา เช็ดดดดด น่องจะระเบิด

ทางอันคดเคี้ยวเลี้ยวลด

วิวตัวเมืองเมื่อมองจากทางเดินขึ้นเขา

แต่เดี๋ยวก่อน ในความเหนื่อยล้านั้นก็มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นล่ะ
เราได้เดินบนเส้นทางเดินธรรมชาติที่สองข้างถนนมีแมลงมากมายหลายชนิดให้ถ่ายรูปอย่างสะใจเลยทีเดียว ได้เห็นแมงมุมดิน สร้างรังอยู่บนหญ้า (ถ้าเป็นการถ่ายรูปแบบสังคมนิยม เค้าจะเอา Foggy ฉีดละอองน้ำให้พร่างพราย แต่เราไม่ทำ สงสารแมงมุมน่า ไม่เอา ไม่จัดฉากนะคะ จุ๊ๆ) เจอมดดำ ผีเสื้อ ตั๊กแตน ตัวเบียน ตัวประหลาดเต็มไปหมดเลย แต่เวลาเดินคอต้องก้มเยอะๆ หน่อยนะ

เพราะเจออะไรเยอะแยะ ระยะทางขึ้นเขา 3 กิโล เลยใช้เวลากว่า 2 ชม. เลยทีเดียว
แวะมันตลอดทาง

ทางเดินขึ้นดอยสุดทรหด

ดอกอะไรไม่รู้ สวยดี

มดตัวน้อยตัวนิด…

แมงมุมที่ไม่รู้สปีชีส์ แต่น่ารักดีนะ ตัวค่อนข้างใหญ่ (เมื่อเทียบกับแมงมุมบ้าน แต่เล็กกว่าแมงมุมยักษ์มากโข)

ทอใยสร้างรังเสียสวยงามเลยทีเดียว

ค่อนข้างหวงรัง ถ่ายๆ อยู่บางทีพุ่งมาหาเลนส์ให้ตกใจเล่นด้วย

ยูแจซอก เอ้ย ตั๊กแตน (มุขนี้ใครไม่ได้ Running Man คงไม่เข้าใจ)

ลักษณะการสร้างรังจะเหมือนกันทุกตัว

รูปนี้เป็นความภูมิใจส่วนตัว…
Manual Focus ที่เข้าเป๊ะรูปแรกตั้งแต่เริ่มจับกล้องมา

ของดี เทคนิคฟ็อกกี้ไม่ต้อง…

และจนในที่สุดก็ถึงพระตำหนักดอยตุงจนได้ (ฮูเร)

เหนื่อย…หิวน้ำค้าบบบบบ

หิวน้ำแบบบอกไม่ถูก เลยต้องแวะร้านกาแฟดอยตุงกันก่อน (ทั้งๆ ที่หิวน้ำ แต่มานั่งกินกาแฟ … เอ๊ะยังไง ถือว่าแก้ขัดค่ะ)

ไปต่อแถวซื้อกาแฟ … เจอเรื่องปรี๊ดจนได้

เจอผู้ใหญ่แซงคิวค่ะ

ไม่เข้าใจเหมือนกัน ว่าพวกลุงๆ ป้าๆ เนี่ย ทำไมไม่ชอบเข้าแถว คนอื่นๆ เค้าก็เข้ากันเป็นระเบียบเรียบร้อย เรากำลังดูเมนูอยู่ ลุงแกก็เดินมาจากไหนไม่รู้ เดินมาหาเคาน์เตอร์ แล้วก็สั่งเอาๆ

คนรับออเดอร์ก็รับออเดอร์ให้เรียบร้อยด้วยนะ เดาว่าคงไม่อยากมีเรื่อง แต่กรูอารมณ์เสียไปเรียบร้อยแล้ว นี่มันเป็นเอกลักษณ์ของ Generation X จริงๆ

เติมพลัง

เติมพลังด้วยกาแฟ+เค้กเรียบร้อย ก็ไปซื้อตั๋วเข้าชมสถานที่กัน เราตัดสินใจจะเข้าชมพระตำหนักดอยตุง+หอแห่งแรงบันดาลใจ+สวนแม่ฟ้าหลวง 3 อย่างนี้ ถ้าซื้อบัตรแยก จะตกที่ละ 90 บาท แต่ถ้าซื้อเป็นแพคเกจ จะอยู่ที่ 190 บาท

จริงๆ มีแพคเกจไปสวนอะไรอีกอย่างหนึ่งแหละ แต่เห็นว่าไม่มีอะไร และก็เวลาไม่น่าจะพอ เลยเอาแค่ 3 ก็พอ

พอเราเลือกแพคเกจเที่ยวชมแล้วก็ไปซื้อตั๋วกันค่ะ แพคเกจ 3 ที่จะเป็นตั๋วยาวๆ ตรงหางตั๋วจะมีที่ไว้ให้ตัดหางบัตรของแต่ละแห่งไว้ด้วย พอเราเข้าชมที่ไหน ก็ยื่นตั๋วให้เจ้าหน้าที่เค้าแก๊บๆ หางบัตรทิ้งไปเป็นรูๆ สวยงามค่ะ

เนื่องจากแดดเปรี้ยงมาก เลยขอเดินไปดูพระตำหนักก่อน อยู่ในร่ม เย็นๆ หน่อย

แดดจัดมาก เปรี้ยงอยู่กลางหัวเลย

พระตำหนักดอยตุง ก่อนเข้าเขตพระราชฐาน ต้องแต่งตัวสุภาพนะคะ ถ้าใครใส่กางเกงขาสั้น จะมีกางเกงเลแจกให้ใส่ก่อนด้วย ในพระตำหนัก ห้ามไม่ให้มีการถ่ายรูปภายในพระตำหนัก ต้องถอดรองเท้าเดินชม (มีถุงพลาสติกบริการ) และมีการแจกเครื่องบรรยายพร้อมหูฟังให้ด้วย (ชอบมาก เสียงบรรยายเย็นๆ ได้ใจ) พระตำหนักสร้างจากไม้รัง สีน้ำตาลแดงสวยเชียว ห้องต่างๆ ดูอลังการแบบเรียบง่าย เท่าที่ฟังการบรรยายในแต่ละจุด จะรู้สึกได้ถึงพระจริยวัตรอันเรียบง่ายของสมเด็จย่าเลย เดินชมครบทุกจุดแล้วก็เดินออกมาเตรียมไปที่ต่อไป

พระตำหนักดอยตุง กับคุณฝรั่งที่ใส่กางเกงเลที่ทางเจ้าหน้าที่เตรียมให้ ในกรณีที่แต่งตัวไม่เรียบร้อย

ที่พระตำหนัก มีดอกไม้สีสวยๆ เยอะเลย

พอเดินออกมา ก็หิวน้ำ เลยแวบเข้า Doitung Cafeteria จัดน้ำมาเสียขวดนึง แล้วก็เลยเดินไปยกก๋วยเตี๋ยวหมูตุ๋นมาซัดด้วย (ไม่สงสัยเลย กินตลอดเวลาอย่างนี้ นน.คงลดได้หรอกม้าง) แล้วขอบอกว่า ก๋วยเตี๋ยวหมูตุ๋นที่นี่…อร่อยมากกกกกกก ถ้าใครไป อย่าลืมแวะไปลองนะคะ

ก๋วยเตี๋ยวหมูตุ๋น อร่อยสุดยอด

ระหว่างกำลังซัดเตี๋ยวอย่างเอร็ดอร่อย ก็เริ่มสังเกตได้ว่า หนุ่มน้อยวัยรุ่นโต๊ะข้างๆ มองกันยพลแบบตาเป็นมันมาก เราแอบหวาดหวั่นเล็กน้อย ระแวงนิดนึง แต่คิดในแง่ดี น้องเค้าอาจจะเล่นกล้องเหมือนกันล่ะมั้งนะ ซักพักน้องเค้าก็เดินออกไป (ฟู่)

มีร้านค้าสินค้าของร้านดอยตุงอยู่ข้างบน พร้อมตู้ไปรษณีย์ด้วย ได้เรื่อง เราเลยไปซื้อโปสการ์ดมาเขียนและเก็บเอาอากาศบนดอยส่งไปถึงเพื่อนๆ (และตัวเอง) เสียหน่อย เขียนส่งไปวันอังคาร จม. ถึงมือกันวันจันทร์โน่นเชียว กว่าจะลงจากดอย ใช้เวลาหลายวันอยู่นะเนี่ยนะ

หอแห่งแรงบันดาลใจ เป็นสถานที่ที่กล่าวถึงประวัติและผลงานของสมเด็จย่า ร.8 และ ร.9 โครงการในพระราชดำริต่างๆ และการพัฒนาดอยตุง การจัดนิทรรศการข้างในสวยดีค่ะ อนุญาตให้ถ่ายรูปได้

พอบ่ายคล้อย แดดร่มลมตก เราก็ได้เวลาเดินชมสวนแล้ว ยะเฮ้

สวนแม่ฟ้าหลวง เนื่องจากเราเลือกที่จะขึ้นไปวันที่เป็นวันหยุดราชการ เลยมีนักท่องเที่ยวอยู่เยอะพอสมควร เลยหาถ่ายรูปมุมกว้างสวยๆ ไม่ได้ซักที ขัดใจ… แต่ก็ได้รูปมาเยอะอยู่พอสมควร

ทางลงจากบริเวณที่เป็นทางเดินลงมาที่สวน

เขียวขจี ร่มรื่น

เดินมาถ่ายรูปตรงนี้ เกือบลื่นหัวทิ่ม เพราะตะไคร่จับหินอยู่หนาเชียว

เทคนิคการจัดสวนโดยใช้อุปกรณ์พื้นบ้านร่วมด้วย

ทางเดินลงโซนป่า

ตะบองเพชรในโซนสวนตะบองเพชร

สวนแม่ฟ้าหลวง

สวนแม่ฟ้าหลวงนี่มีพื้นที่หลายโซนมาก ไม่คิดว่าจะกว้างขนาดนั้น มีโซนที่เป็นป่า แสดงการพึ่งพากันของธรรมชาติ โซนสวนจัดที่คนนิยมไปถ่ายรูปกัน โซนกระบองเพชร โซนแสดงการเพาะเลี้ยงกล้วยไม้ ถ่ายรูปไปเพลินๆ ก็ดันไปเจอแมงมุม สร้างใยขวางทางเดินอยู่ สวยเชียว เลยมาโครไปชุดใหญ่ ยิงกันเมามันส์ แต่พอเดินหนีไปหน่อยนึง เช็คภาพ ลบภาพนิดหน่อย จะเดินกลับมาถ่าย มีผู้ชายหนึ่งคนเดินตัดหน้าไป

ฟิ้วววววว….

แกเดินทะลุทางเดิน ลากแมงมุมสองตัวพร้อมใยแมงมุมอันสวยงามจากไปต่อหน้าต่อตา

ฮือออ…ทามมายถึงทำกับฉันด้ายยยยยย

แมงมุมน้อยผู้น่าสงสาร ต้องสร้างรังใหม่อีก เหนื่อยแย่เลย

ตัวอะไรซักอย่าง เกาะอยู่บนดอกบานไม่รู้โรย

พอสวนปิด (ประมาณ 17.30 น.) ก็เตรียมตัวเดินออกจากสวน เพราะต้องเดินลงเขาไปอีก 3 กิโล เดี๋ยวมันจะมืดเสียก่อน

เดินลงไป ดันเจอแมลงเต่าทอง เลยหยุดถ่าย…แล้วพอรู้สึกตัวเลยรีบเดินต่อ แต่พอได้ประมาณครึ่งทาง ฟ้ามืด สรุปว่า เราเดินกลับให้ถึงจุดกางเตนท์ไม่ทัน ฟ้ามืด ถนนมืด ไม่มีไฟข้างทาง มีแต่ไฟจากรถที่นานๆ ผ่านมาคันนึง

เต่าทอง…

เริ่มมืดแล้ว … โฮ…

ตอน 18.00 เดินผ่านศูนย์ทหาร เค้ากำลังเคารพธงชาติกันอยู่ พอเคารพธงชาติเรียบร้อย เราก็เดินต่อ ทหารถามว่าจะเดินไปไหนกัน บลาๆ (ฟังจับใจความท่อนนี้ไม่ได้) เลยบอกว่า ไปสภอ.ค่า เค้าก็เออออตอบรับกันไป

เดินต่อไปซักพัก เริ่มทนไม่ได้ เพราะทางมันมืดจริงๆ ชักเสียวสันหลังแวบๆ กลัวตัวอะไรโดดออกมาจากป่า ลองดูแบตในไอโฟนก็เหลืออยู่ประมาณ 50% เลยเปิด App Torch ใช้แฟลชเป็นไฟฉาย ส่องทางได้นิดหน่อย ดีกว่าเดินมืด เปิดไปเดินไป เสียวสันหลังแวบๆ (กลัวและเริ่มใจสั่น)

สักพักใหญ่ๆ ก็ถึงที่สภอ. แม่งงงง โคตรดีใจ ตอนเห็นป้ายสภอ. ว่าถึงซักที เหนื่อยชิหาย รู้สึกเหมือนน่องจะระเบิด หิวมากมายเลยด้วย (เรื่องกินอีกแล้ว) แล้วร้านอาหารที่สภอ.ก็ไม่เปิดแล้ว ปิดกันเงียบเลย งื้ดดดดด

สุดท้ายเลยรีบไปอาบน้ำก่อนจะหนาวมากไปกว่านี้ แล้วก็มาต้มมาม่ากิน แล้วก็…รีบนอนเพราะเพลียจัด เดี๋ยวพรุ่งนี้จะตื่นมาเก็บเตนท์แต่เช้าไม่ไหว

มาม่าตบตูดหน้าเตนท์…แฮ่ อิ่มอร่อยก่อนนอน