[120] Travel : ตามรอยเฮีย…แก๊งเมียๆ ไปขนอม-วันที่ 1

ตั้งแต่คุณเป๊ก ผลิตโชคเค้าเปิดหน้ากากจิงโจ้มา แล้วโดนดราม่า เราก็มีความสนใจว่าทำไมจะไปว่าอะไรเค้านักหนา ก็ตามดราม่า ตามไปตามมา มารู้สึกตัวอีกที อ้าว นี่ชั้นเป็นนุชไปแล้วแบบเนียนๆ ตกหลุมไปแล้ว หาทางขึ้นไม่เจอเจ้าค่ะ

คือ ตั้งแต่เกิดมาจนอายุ 34 ไม่เค้ยยย ไม่เคยที่จะได้สัมผัสประสบการณ์ความเป็นติ่งขั้นรุนแรงได้เท่าที่เป็นตอนนี้มาก่อน คือมีตามติ่งเกาหลีบ้าง ติ่งจีนบ้าง เพิ่งจะเคยได้ติ่งคนไทย ก็อีรอบนี้แหละค่ะ

ตามงานเฮียมาก็นาน แต่ก็ยังไม่ได้ติ่ง มีซีดีทุกแผ่นที่ออกมานะ ตั้งแต่เพลงแรกเลย แต่ไม่ได้ตามกิจกรรมของนักร้องใดๆ (กับนักร้องคนอื่นก็อย่างนี้แหละ) แต่พอได้ตามดูกิจกรรม พบว่าเฮียเอนเตอร์เทนคนเก่งและน่ารักมาก ตามดูไลฟ์สนุกดี ดูทุกวัน ร้องเพลงเดียวกัน แต่ฟังไม่เบื่อ คุยสนุกมากกกกกกก รู้สึกเหมือนได้เที่ยวผับบ่อยเลย…ผ่านหน้าจอก็ถือว่าเป็นเที่ยวผับแล้วกันเนาะ ฮาาา

…เอาเป็นว่า…เฮียโคตรน่ารัก…ก็คนมันมีเสน่ห์ (ชมผัวตัวเองไม่ผิดนะ โอเค)

เราไม่ได้ติ่งคนเดียว ติ่งคนเดียวไม่สนุก และประจวบเหมาะว่าในกลุ่มคนรักแมวที่อยู่ๆ กัน ก็ติ่งผลิต ติ่งแรงระดับเดียวกัน เราคุยไปคุยมา เราก็ตกลงกันว่า เราไปตามรอยเฮียกันดีกว่า เลือกที่กันได้แล้ว ตกลงว่าเราจะตามทริปขนอมในตำนาน ขอเลิฟขอไลค์ให้เฮียหน่อยคร้าบ เราจะไปตามสูด DNA เฮียกันที่ขนอมแล้วกัน

เปิดประสบการณ์ติ่งจริงๆ

เราเดินทางกันวันที่ 28 ก.ค. ดังนั้น 27 นุชภูธร (ซึ่งเคยเป็น OL กทม.มาก่อน) อย่างเราต้องเดินทางเข้ากรุงก่อน เพื่อรอบินวันถัดไปอย่างไม่รีบร้อน ไหนๆ ก็เข้ากรุงแล้ว เดินทางไปเยี่ยมจอ LED เฮียซะหน่อยดีกว่า ก็นั่งรถไฟฟ้าไปพร้อมพงษ์เพื่อหาเฮีย

อา ขึ้นจอได้อลังการมาก มีความดีงาม นี่ก็ไปยืนนิ้มมม (นิ้ม-ภาษาผลิตเตี้ยนแปลว่า ยิ้ม) ใส่จออยู่หน้าเอ็มควอเทียร์ พร้อมชักรูปคู่ (ที่หน้าเราดำปี๋หลีเพราะความต่างแสงมันเยอะ ซึ่งดีแล้ว หน้าสดมันเหียกมากวันนั้น)

รูปคู่กับ LED Project กลางกรุง

มีความปลาบปลื้ม งานดี งานอลัง

วันรุ่งขึ้น เราเดินทางไฟลท์ 11:30am ก็ทำการแหกขี้ตา ขึ้นรถไฟฟ้าไปลงหมอชิต ต่อรถเมล์สาย A1 ไปลงสนามบินดอนเมืองเพื่อทำการโหลดกระเป๋า ซึ่งตอนแรกแก๊งเมียผลิตเรือนปลาสวายสายบาปของเรา บอกว่าไม่โหลดๆ อะฮั้นก็เอาของออกไปเยอะ เพราะจะได้ใส่กระเป๋าใบเดียวขึ้นเครื่องได้ และ…อย่าเชื่อคำนุช นางลากกระเป๋าใบเบิ้มมาเลย มาโหลดค่ะ โฮฮฮฮฮ ตอนแรกว่าจะเอาอุปกรณ์สีน้ำไปวาดรูปเล่น อดเลย

สามสาวแห่งเรือนปลาสวายสายบาป

เมื่อครบแก๊งสามสาว ก็ไปหาอะไรกินตอนเช้า ระหว่างรอเวลาแห่งสงคราม

ใช่แล้ว ตอน 10 โมงมีจองตั๋วคอนเสิร์ต 4Chairs ค่ะ สงครามมมม สงครามจริงๆ

มีน้องคนนึงที่ไม่ได้ไปด้วยกัน รับอาสาจองตั๋วให้ที่หน้าเคาน์เตอร์ 7-11 เราก็นั่งแบบ ได้ชัวร์ กระหยิ่มใจมาก ผ่านไปแปบนึง (ตอนประมาณ 10 โมงไม่กี่นาที) น้องก็โอนเงินคืนมา พร้อมคำตอบว่า เต็มแล้วค่ะพี่

สิริรวมเวลาเปิดจองก่อนจะนก 2 นาทีเท่านั้น

…นกบินกันจิ๊บๆ…ทั้งแก๊งเลยข่ะ

นั่งซึมกันอยู่พักนึง ก็เอาไม่เป็นไร เดินทางๆ ดีกว่า ไปเที่ยวแล้วกัน นกก็คือนก เข้าไปไถทวีต นกก็บินกันเป็นฝูงใหญ่ มีเพื่อนนกมากมาย

พวกเธอมันน่ากลัวจริงๆ เลยนุชes

เราไปรอขึ้นเครื่องกันที่ Gate46 โดยสายการบิน Lion Air ไปลงที่นครศรีธรรมราช ซึ่งจริงๆ แล้วจะลงที่สุราษฎร์ธานีจะใกล้ขนอมกว่า แต่ราคาตั๋วเครื่องบินก็แรงกว่า จนเราได้ทำการเดินทางที่ต่างๆ พบว่าค่ารถแม่งแพงพอกะตั๋วเครื่องบินไปลงสุราษฎร์ธานีนั่นแหละ แต่ยังดีว่าท่ารถตู้ที่เราไป … เฮียก็ขึ้นรถที่นั่น กรี๊ดดดดด ติ่งฟิน

ด้วยความที่นั่งอยู่เกือบท้ายเครื่อง (ปกติจองตั๋ว เลือกหน้าๆ ตลอด) เพิ่งได้สัมผัสประสบการณ์ต้านแรงโน้มถ่วงอย่างรุนแรง โอย ยังก๊ะขึ้นรถไฟเหาะ เสียวท้องแวบๆ จนเมาเครื่องบินเล็กน้อย แต่นุชยังแครี่ได้ นุชยังไหว เพื่อเฮีย นุชจิทน นุชจิถึก นุชจิสู้

ถึงสนามบินนครศรีธรรมราช เราก็ต่อรถแท็กซี่จากสนามบินเพื่อไปท่ารถตู้ในราคา 200 บาทไทย และจากท่ารถตู้ไปขนอมอีกคนละ 80 บาท และให้เค้าไปส่งเราถึงหน้ารีสอร์ทอีก 200 บาท

ราคามหาโหดมากค่ะซิส … ถ้าใครมา แนะนำให้เช่ารถขับค่ะ พลีส แพงพอกันเลย จะได้ขับรถเที่ยวที่อื่นด้วย เพราะหารถสาธารณะยากมากค่ะ เราขี้เกียจหา เลยนอนกลิ้งเล่นอยู่กับทะเลจนวันกลับนั่นแหละ เป็นการพักผ่อนที่แท้เอไอเอส

ที่ท่ารถตู้ มุมหน้าห้องน้ำนี่แหละ ที่เฮียมาถ่ายรูป เราก็นั่งดมกลิ่นห้องน้ำกันไปด้วยความเต็มใจ เพราะรัก เพราะติ่ง เพราะยอม
บัตรแข็งคิวรถตู้

คืนแรกเราพักกันที่ ตาลคู่บีชรีสอร์ท จองห้อง Beach Front ไว้ค่ะ ตอนเช็คอิน เค้าจะให้ถุงผ้าเรามา 1 ใบ ใส่รีโมท 3 อัน พร้อมกุญแจห้อง เราต้องจ่ายค่าประกันอุปกรณ์ทั้งหมดนี้ที่ราคา 300 บาท ถ้าเช็คเอาท์แล้วไม่มีอันไหนหายไป ก็รับเงินคืนค่ะ

บ้านหลังที่เราจอง มองไปเห็นหน้าหาด แอร์เย็นดี ห้องไม่ค่อยสะอาด ห้องน้ำไม่น่าปลื้มเท่าไหร่ แต่ก็ไม่ใช่ปัญหา มาแค่นอนเล่นรอตามรอยเฮียพรุ่งนี้ เนื่องจากรีอร์ทที่เฮียมานอน เค้าไม่มีห้องว่างในคืนวันที่  28 เราก็เลือกรีสอร์ทที่คิดว่าใกล้ที่สุด จะได้เดินทางง่าย

หน้าห้องพักแบบ Beach Front

จนเมื่อเราเดินออกไปหาข้าวเย็นกิน…ก็พบว่า…รีสอร์ทเฮียแม่งอยู่ติดกันเลยนี่หว่า…บร๊ะ

กูเกิ้ลบอกว่าห่างกัน 400 เมตร โถชีวิตนุช โดนกูเกิ้ลตบกบาลเล่นอีกแล้ว ฮ่าาาา

ในห้องพักมีให้แต่สบู่ก้อนน้อยนะคะ แชมพูแกไปหาเอากันเองจ้ะนุช จริงๆ เราเตรียมมาครบนะ แต่ตอนแรกคิดว่าจะไม่โหลดกระเป๋าเลยเอาออกหมดเลย แชมพู สบู่ ครีมนวด แง

ทะเลขนอม…เงียบสงบ คนไทยไม่ค่อยมี เจอแต่ฝรั่ง ละมุด มังคุด ลำไยเยอะแยะเลย

เราออกไปเดินหาข้าวกิน ซึ่งหะแรกก่อนเข้ารีสอร์ท เราสุมหัวกันว่า เราจะหา 7-11 ซักร้านแล้วกินอะไรเบาๆ

…เมิงคิดผิดค่ะนุช…มันไม่มี!!!!
มีแต่ร้านขายของชำน้อยๆ เงียบสงบมาก 5555555

ก็ซื้อแชมพูกับสบู่กันไปก่อน (ครีมนวดไม่มีนะจ๊ะ หรือเราไม่เห็นเองหว่า ตาไม่ค่อยดี) แล้วก็เดินหาร้านข้าวกัน

เดินและเดิน เลียบริมถนนไป ไม่มีร้านข้าวอ่ะ…มีร้านอาหารตามสั่ง ที่ปิดแล้ว แล้วสุดท้าย เราเลยไปจบที่ เพิงขายลูกชิ้นทอด โอ๊ยยยยย

คือตอนที่กำลังลังเล ว่าจะกินดีไม่กินดี ฝนมันก็เทลงมาค่ะ นุชes เลยตกลงใจกันได้ในบัดดล จัดชุดแฮพพรี่มีลหนีฝนกันเป็นลูกชิ้นทอดและน้ำระกำหวานฉ่ำชื่นใจ

มีคนแวบๆ มาถามเหมือนกัน ว่านี่คนญี่ปุ่นหรือเกาหลี จีนใช่มั้ย

แมะ…อยากเนียนๆ พูดเกาหลีแบบฟังไม่รู้เรื่องตามอย่างคุณหนูคิมเหมือนกัน แต่ไม่เอาดีกว่านะ ไม่กวนตีนเค้า กรั่กๆ

เส้นทางที่นุชเลือกจะตามรอยคุณหนูคิมกันเอง เงียบสงบเหลือหลาย

ก็ถามคุณป้าคุณลุงร้านลูกชิ้นว่ามันมีร้านอาหารมั้ยคะ เค้าบอกว่า มันเย็นแล้ว ทางมันเงียบลูกอย่าเดินเลย อันตราย ไปหาข้าวกินที่รีอร์ทเถอะ

โอเคค่ะ … กลับรีสอร์ท

ฝนตกนิดหน่อย ระหว่างทางเดินกลับรีสอร์ท ก็เจอวิวสวยๆ

ข้างๆ รีสอร์ท มีร้านอาหารชื่อร้าน Sandy Bar มีอาหารราคาไม่แพง (เมื่อคิดตามเรทสถานที่ท่องเที่ยว) อย่างส้มตำปูม้าสดๆ เนื้อหวานมากๆ ราคาอยู่ที่ 150 บาทเองอะ อิชั้นกินมันทุกมื้อเลยฮะ คุ้มชิบ

หรือถ้าใครอยากกินอาหารทะเลเผา แนะนำให้แวะตลาดซื้อแบบดิบมาก่อน แล้วมาเผาที่นี่ เค้าคิดค่าเตาย่างอยู่ที่ 300 บาทเด้อจ้า ซึ่งเราก็ไม่รู้ววววว เสียดาย อยากกินปูย่างจุมเยย

ส้มตำปูม้า…ที่กินมันทุกมื้อ อร่อยอ่ะ

มื้อเย็น เริ่มด้วยอาหาร และจบด้วยแอลกอฮอล์

หนูน้อยที่ไปด้วยกัน กินแล้วก็เมาาาา แล้วก็เกิดเรื่องบันเทิง…ซึ่งเราจะไม่เผานางลงบล็อกนะฮะ เพียงแค่ขอบันทึกไว้ ว่านางเมาแล้วรั่วมาก แนะนำว่าไม่ควรไปรั่วที่ใดอีกนะน้องนะ

นางเมาแล้วนางปลดล็อกความสามารถภาษาต่างชาติได้ด้วย คุยกับฝรั่งคล่องปรื๋อเลย คุยกันรู้เรื่องเป็นเรื่องเป็นราว ส่วนตอนเช้า นางถามว่า หนูคุยได้จริงๆ หรอพี่ จริงๆ อ่ะ?

ตลกดี…

ปล่อยสองสาวเค้าเมา เราก็นั่งฟังเค้าเมาไป ไม่กินแอลค่ะ กินได้แต่ไม่ชอบความรู้สึกก่อนนอน เพราะถ้ากินแอลแล้วเวลานอนมันร้อนมือร้อนเท้า ทรมานไปหน่อย หลับไม่สบาย

คืนนั้นก็มาอาบน้ำเตรียมตัวนอน ก่อนนอนก็ดูไลฟ์เฮียไป (เนื่องจากคืนเมื่อวานมีดราม่า คุณหนูคิมนับเลข Follower ผิดหลัก หาว่าเมียหายไป 80,000 คนแล้วกำลังเศร้า) และพบว่าเฮียปลดล็อกตัวเองได้เรียบร้อย ก็สบายใจ มีความสุข นอนกันได้ ไถทวิตกันเพลิน

สำหรับวันแรกนี้ สวัสดีเท่านี้ก่อนค่ะ

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s